باب پنجم : قذف

ماده 139 ـ قذف نسبت دادن زنا يا لواط است به شخص ديگری.

ماده 140 ـ حد قذف برای قذف کننده مرد يا زن هشتاد تازيانه است.

تبصره 1 . اجرای حد قذف منوط به مطالبه مقذوف است.

تبصره 2 . هرگاه کسی امری غير از زنا يا لواط ، مانند مساحقه و ساير کارهای حرام را به شخصی نسبت دهد به شلاق تا 74 ضربه محکوم خواهد شد.

ماده 141 ـ قذف بايد روشن و بدون ابهام بوده و نسبت دهنده به معنای لفظ آگاه باشد ، گر چه شنونده معنای آن را نداند.

ماده 142 ـ هرگاه کسی به فرزند مشروع خود بگويد تو فرزند من نيستی محکوم به حد قذف می شود همچنين اگر کسی به فرزند مشروع ديگری بگويد تو فرزند او نيستی محکوم به حد قذف خواهد شد.

تبصره ـ در موارد ماده فوق هرگاه قرينه ای در بين باشد که منظور قذف نيست حد ثابت نمي شود .

ماده 143 ـ هرگاه کسی به شخصی بگويد که تو با فلان زن زنا کرده ای يا با فلان مرد لواط نموده ای نسبت به مخاطب قذف خواهد بود و گوينده محکوم به حد قذف می شود.

ماده 144 ـ هرگاه کسی به قصد نسبت دادن زنا به شخصی مثلا چنين گويد ( زن قحبه ) يا خواهر قحبه يا مادر قحبه نسبت به کسی که زنا را به او نسبت داده است محکوم به حد قذف می شود و نسبت به مخاطب که به واسطه اين دشنام اذيت شده است تا 74 ضربه می شود.

ماده 145 ـ هر دشنامی که باعث اذيت شنونده شود و دلالت بر قذف نکند مانند اينکه کسی به زنش بگويد تو باکره نبودی موجب محکوميت گوينده به شلاق تا 74 ضربه می شود.

ماده 146 ـ قذف در مواردی موجب حد می شود که قذف کننده بالغ و عاقل و مختار و دارای قصد باشد و قذف شونده نيز بالغ و عاقل و مسلمان و عفيف باشد ، در صورتيکه قذف کننده و يا قذف شونده فاقد يکی از اوصاف فوق باشند حد ثابت نمی شود.

ماده 147 ـ هرگاه نابالغ مميز کسی را قذف کند به نظر حاکم تأديب می شود و هرگاه يک فرد بالغ و عاقل شخص نابالغ يا غير مسلمان را قذف کند تا 74 ضربه شلاق تعزيز می شود.

ماده 148 ـ اگر قذف شونده به آنچه به او نسبت داده شده است تظاهر نمايد قذف کننده حد و تعزيز ندارد.

ماده 149 ـ هرگاه خويشاوندان يکديگر را قذف کنند محکوم به حد می شوند.

تبصره . اگر پدر يا جد پدری فرزندش را قذف کند تعزيز می شود.

ماده 150 ـ هرگاه مردی همسر متوفی خود را قذف کند و آن زن جز فرزند همان مرد وارثی نداشته باشد حد ثابت نمی شود اما اگر آن زن وارثی غير از فرزند همان مرد داشته باشد ، حد ثابت می شود.

ماده 151 ـ هرگاه شخصی چند نفر را بطور جداگانه قذف کند در برابر قذف هر يک جداگانه حد بر او جاری می شود خواه همگی با هم مطالبه حد کنند ، خواه بطور جداگانه.

ماده 152 ـ هرگاه شخصی چند نفر را به يک لفظ قذف نمايد اگر هر کدام از آنها جداگانه خواهان حد شوند برای قذف هر يک از آنها حد جداگانه ای جاری می گردد ولی اگر با هم خواهان حد شوند فقط يک حد ثابت می شود.

ماده 153 ـ قذف با دو بار اقرار يا با شهادت دو مرد عادل اثبات می شود.

ماده 154 ـ اقرار در صورتی نافذ است که اقرار کننده بالغ و عاقل و مختار و دارای قصد باشد.

ماده 155 ـ تازيانه بر روی لباس متعارف و بطور متوسط زده می شود.

ماده 156 ـ تازيانه را نبايد به سر و صورت و عورت قذف کننده زد.

ماده 157 ـ هرگاه کسی چند بار اشخاص را قذف کند و بعد از هر بار حد بر او جاری شود در مرتبه چهارم کشته می شود.

ماده 158 ـ هرگاه قذف کننده بعد از اجراء حد بگويد آنچه گفتم حق بود تا 74 ضربه شلاق تعزيز می شود.

ماده 159 ـ هرگاه يکنفر را چند بار به يک سبب مانند زنا قذف کند فقط يک حد ثابت می شود.

ماده 160 ـ هرگاه يکنفر را به چند سبب مانند زنا و لواط قذف کند چند حد ثابت می شود.

ماده 161 ـ حد قذف در موارد زير ساقط می شود :

1 . هرگاه قذف شونده ، قذف کننده را تصديق نمايد.

2 . هرگاه شهود با نصاب معتبر آن به چيزی که مورد قذف است شهادت دهند.

3 . هرگاه قذف شونده يا همه ورثه او قذف کننده را عفو نمايند.

4 . هرگاه مردی زنش را پس از قذف لعان کند.

ماده 162 ـ هرگاه دو نفر يکديگر را قذف کنند خواه قذف آنها همانند و خواه مختلف باشد حد ساقط و هر يک تا 74 ضربه شلاق تعزيز می شوند.

ماده 163 ـ حد قذف اگر اجراء يا عفو نشود به ورّاث منتقل می گردد.

ماده 164 ـ حق مطالبه حد قذف به همه وارثان بجز زن و شوهر منتقل می شود و هر يک از ورثه می توانند آن را مطالبه کنند هر چند ديگران عفو کرده باشند.