فصل دوم : تخفيف مجازات

ماده 22- دادگاه می تواند در صورت احراز جهات مخففه ، مجازات تعزيری و يا بازدارنده را تخفيف دهد و يا تبديل به

مجازات از نوع ديگری نمايد که مناسبتر به حال متهم باشد ، جهات مخففه عبارتند از :

1- گذشت شاکی يا مدعی خصوصی .

2- اظهارات و راهنمائيهای متهم که در شناختن شرکاء و معاونان جرم و يا کشف اشيائی که از جرم تحصيل شده است

موثر باشد .

3- اوضاع و احوال خاصی که متهم تحت تاثير آنها مرتکب جرم شده است از قبيل : رفتار و گفتار تحريک آميز مجنی

عليه يا وجود انگيزه شرافتمندانه در ارتکاب جرم .

4- اعلام متهم قبل از تعقيب و يا اقرار او در مرحله تحقيق که موثر در کشف جرم باشد .

5- وضع خاص متهم و يا سابقه او .

6- اقدام يا کوشش متهم بمنظور تخفيف اثرات جرم و جبران زيان ناشی از آن .

تبصره 1- دادگاه مکلف است جهات تخفيف مجازات را در حکم صريحآَ قيد کند .

تبصره 2- در مورد تعدد جرم نيز دادگاه می تواند جهات مخففه را رعايت کند .

تبصره 3- چنانچه نظير جها ت مخففه مذکور در اين ماده در مواد خاصی پيش بينی شده باشد دادگاه نمی تواند بموجب

همان جهات دوباره مجازات را تخفيف دهد .

ماده 23- در جرائمی که با گذشت متضرر از جرم تعقيب يا رسيدگی يا اجرای حکم موقوف می گردد گذشت بايد منجز

باشد و به گذشت مشروط و معلق ترتيب اثر داده نخواهد شد همچنين عدول از گذشت مسموع نخواهد بود . هرگاه

متضررين از جرم متعدد باشند تعقيب جزائی با شکايت هر يک از آنان شروع می شود ولی موقوفی تعقيب ، رسيدگی و

مجازات موکول به گذشت تمام کسانی که شکايت کرده اند است .

تبصره . حق گذشت به وراث قانونی متضرر از جرم منتقل و در صورت گذشت همگی وراث تعقيب ، رسيدگی و اجرای

مجازات موقوف می گردد .

ماده 24- عفو يا تخفيف مجازات محکومان ، در حدود موازين اسلامی پس از پيشنهاد رئيس قوه قضائيه با مقام رهبری

است .