فصل دوم : ديه چشم

ماده 375 – از بين بردن دو چشم سالم موجب ديه کامل است و ديه هرکدام از آنها نصف ديه کامل خواهد بود .

تبصره – تمام چشم هائيکه بينائی دارند در حکم فوق يکسانند گرچه از لحاظ ضعف و بيماری و شبکوری و لوچ بودن با يکديگر فرق داشته باشند .

ماده 376 – چشمی که در سياهی آن لکه سفيدی باشد اگر مانع ديدن نباشد ديه آن کامل است و اگر مانع مقداری از ديدن باشد بطوريکه تشخيص ممکن باشد بهمان نسبت از ديه کاهش می يابد و اگر بطور کلی مانع ديدن باشد در آن ارش است نه ديه .

ماده 377 – ديه چشم کسی که دارای يک چشم سالم و بينا باشد و چشم ديگرش نابينای مادر زاد بوده يا در اثر بيماری يا علل غير جنائی از دست رفته باشد ديه کامل است و اگر چشم ديگرش را در اثر قصاص يا جنايتی از دست داده باشد ديه آن نصف ديه است .

ماده 378 – کسی که دارای يک چشم بينا و يک چشم نابينا است ديه چشم نابينای او ثلث ديه کامل است خواه چشم او مادر زاد نابينا بوده است يا در اثر جنايت نابينا شده باشد .

ماده379– ديه مجموع چهار پلک دو چشم ديه کامل خواهد بود و ديه پلکهای بالا ثلث ديه کامل و ديه پلکهای پائين نصف ديه کامل است .