فصل هفتم : ديه دندان

ماده 403 – از بين بردن تمام دندانهای بيست و هشتگانه ديه کامل دارد و به ترتيب زير توزيع می شود :

1- هر يک از دندانهای جلو که عبارتند از پيش و چهارتائی و نيش که از هرکدام دو عدد در بالا دوعدد در پائين می رويد و جمعاَ دوازده تا خواهد بود . پنجاه دينار و ديه مجموع آنها ششصد دينار می شود .

2 – هر يک از دندانهای عقب که در چهار سمت پايانی از بالا و پائين در هرکدام يک ضاحک و سه ضرس قرار دارد و جمعاَ شانزده تا خواهد بود بيست و پنج دينار و ديه مجموع آنها چهار صد دينار می شود .

ماده 404 – دندانهای اضافی به هرنام که باشد و بهر طرز که روئيده شود ديه ای ندارد و اگر در کندن آنها نقصی حاصل شود تعيين مقدار ارش آن با قاضی است و اگر هيچگونه نقصی حاصل نشود ارش نخواهد داشت ولی بنظر قاضی تا 74 ضربه شلاق محکوم می شود .

ماده 405 – هرگاه دندانها از بيست و هشت تا کمتر باشد بهمان نسبت از ديه کامل کاهش می يابد خواه خلقتاَ کمتر باشد يا در اثر عارضه ای کم شده باشد .

ماده 406 – فرقی ميان دندانهائی که دارای رنگهای گوناگون می باشد نيست و اگر دندانی در اثر جنايت سياه شود و نيافتد ديه آن دو ثلث ديه همان دندان است که سالم باشد و ديه دندانی که قبلاَ سياه شده ثلث همان دندان سالم است .

ماده407– شکاف ( اشقاق ) دندان که بدون کندن و از بين بردن آن باشد تعيين جريمه مالی آن با حاکم است .

ماده 408 – شکستن آن مقدار از دندان که نمايان است با بقاء ريشه ديه کامل آن دندان را دارد و اگر بعد از شکستن مقدار مزبور کسی بقيه را از ريشه بکند جريمه آن با نظر حاکم تعيين مي شود خواه کسی که بقيه را از ريشه کنده همان کسی باشد مقدار نمايان دندان را شکسته يا ديگری .

ماد ه409 ـ کندن دندان شيري کودک که ديگر بجای آن دندان نرويد ديه کامل آنرا دارد و اگر بجاي آن دندان برويد ديه هر دندان شيری که کنده شد يک شتر ميباشد .

ماده 410 ـ دنداني که کنده شود ديه کامل دارد گرچه همان را در محلش قرار دهند و دوباره مانند سابق شود .

ماده 411ـ هرگاه دندان ديگری بجاي دندان اصلي کنده شده قرار گيرد و مانند دندان اصلي شود کندن آن ديه کامل دارد .