باب دهم : ديه جراحات

فصل اول : ديه جراحت سر و صورت

ماده 480 ـ ديه جراحت سر و صورت به ترتيب زير است :

1ـ حارصه : خراش پوست بدون آنکه خون جاري شود ، يک شتر .

2 ـ داميه : خراشي که از پوست بگذرد و مقدار اندکي وارد گوشت شود و همراه با جريان خون باشد کم يا زياد ، دو شتر .

3 ـ متلاحمه : جراحتی که موجب بريدگي عميق گوشت شود لکن به پوست نازک روي استخوان نرسد ، سه شتر .

4 ـ سمحاق : جراحتي که از گوشت بگذرد و به پوست نازک روي استخوان برسد ، چهار شتر .

5 ـ موضحه : جراحتي که از گوشت بگذرد و پوست نازک روي استخوان را کنار زده و استخوان را آشکار کرده ، پنج شتر .

6 ـ هاشمه : عملي که استخوان را بشکند گرچه جراحتي را توليد نکرده باشد ، ده شتر .

7 ـ منقله : جراحتي که درمان آن جز با جابجا کردن استخوان ميسر نباشد ، پانزده شتر .

8 ـ مامومه : جراحتي که به کيسه مغز برسد ثلث ديه کامل و يا 33 شتر ديه دارد .

9 ـ دامغه : جراحتي که کيسه مغز را پاره کند غير از ثلث ديه کامل ارش بر او افزوده مي گردد .

تبصره ـ ديه جراحات گوش و بيني و لب در حکم جراحات سر و صورت مي باشد .

ماده 481 ـ هرگاه يکي از جراحتهای مذکور در بندهاي 1 تا 5 در غير سر و صورت واقع شود در صورتيکه آن عضو داراي ديه معين باشد بايد نسبت ديه آن را با ديه کامل سنجيد آنگاه به مقدار همان نسبت ديه جراحتهای فوق را که در غير سر و صورت واقع مي شود تعيين گردد و د رصورتي که آن عضو داراي ديه معين نباشد دادن ارش لازم است .

تبصره ـ جراحات وارده به گردن در حکم جراحات بدن مي باشد .