فصل دوم : راههای ثبوت زنا در دادگاه

ماده 68 – هرگاه مرد يا زنی در چهار بار نزد حاکم اقرار به زنا کند محکوم به حد زنا خواهد شد و اگر کمتر از چهار بار اقرار نمايد تعزير می شود .

ماده 69 – اقرار در صورتی نافذ است که اقرار کننده دارای اوصاف بلوغ ، عقل ، اختيار ، قصد باشد .

ماده 70 – اقرار بايد صريح يا بطوری ظاهر باشد که احتمال عقلائی خلاف در آن داده نشود .

ماده 71 – هرگاه کسی اقرار به زنا کند و بعد انکار نمايد در صورتی که اقرار به زنائی باشد که موجب قتل يا رجم است با انکار بعدی حد رجم و قتل ساقط می شود ، در غير اين صورت با انکار بعد از اقرار حد ساقط نمی شود .

ماده 72 – هرگاه کسی به زنائی که موجب حد است اقرار کند و بعد توبه نمايد ، قاضی ميتواند تقاضای عفو او را از ولی امر بنمايد و يا حد را برا او جاری نمايد .

ماده 73 – زنی که همسر ندارد به صرف بار دار شدن مورد حد قرار نمی گيرد ، مگر آنکه زنای او با يکی از راههای مذکور در اين قانون ثابت شود .

ماده 74 – زنا چه موجب حد جلد باشد و چه موجب حد رجم با شهادت چهار مرد عادل يا سه مرد عادل و دو زن عادل ثابت می شود .

ماده 75 – در صورتی که زنا فقط موجب حد جلد باشد به شهادت دو مرد عادل همراه با چهار زن عادل نيز ثابت می شود .

ماده 76 – شهادت زنان به تنهائی يا به انضمام شهادت يک مرد عادل زنا را ثابت نمی کند بلکه در مورد شهود مذکور حد قذف طبق احکام قذف جاری می شود .

ماده 77 – شهادت شهود بايد روشن و بدون ابهام و مستند به مشاهده باشد و شهادت حدسی معتبر نيست .

ماده 78 – هرگاه شهود خصوصيات مورد شهادت را بيان کنند اين خصوصيات بايد از لحاظ زمان و مکان و مانند آنها اختلاف نداشته باشند . در صورت اختلاف بين شهود علاوه بر اينکه زنا ثابت نمی شود شهود نيز به حد قذف محکوم می گردند .

ماده 79 – شهود بايد بدون فاصله زمانی يکی پس از ديگری شهادت دهند ، اگر بعضی از شهود شهادت بدهند و بعضی ديگر بلافاصله برای ادای شهادت حضور پيدا نکنند ، يا شهادت ندهند زنا ثابت نمی شود در اين صورت شهادت دهنده مورد حد قذف قرار می گيرد .

ماده 80 – حد زنا جز در موارد مذکور در موارد آتی بايد فوراَ جاری گردد .

ماده 81 – هرگاه زن يا مرد زانی قبل از اقامه شهادت توبه نمايد ، حد از او ساقط می شود و اگر بعد از اقامه شهادت توبه کند حد ساقط نمی شود .