فصل چهارم : کيفيت اجراء حد

ماده 98 – هرگاه شخصی محکوم به چند حد شود اجرای آنها بايد به ترتيبی باشد که هيچکدام از آنها زمينه ديگری را از بين نبرد ، بنابراين اگر کسی به جلد و رجم محکوم شود اول بايد حد جلد و بعد حد رجم را جاری ساخت .

ماده 99 – هرگاه زنای شخصی که دارای شرايط احصان است با اقرار او ثابت شده باشد هنگام رجم ، او حاکم شرع سنگ می زند بعداَ ديگران ، و اگر زنای او به شهادت شهود ثابت شده باشد اول شهود سنگ می زنند بعداَ حاکم و سپس ديگران .

تبصره – عدم حضور يا اقدام حاکم و شهود برای زدن اولين سنگ مانع اجرای حد نيست و در هر صورت حد بايد اجراء شود .

ماده 100 – حد جلد مرد زانی بايد ايستاده و در حالی اجراء گردد که پوشاکی جز ساتر عورت نداشته باشد . تازيانه به شدت به تمام بدن وی غير از سر و صورت و عورت زده می شود تازيانه را به زن زانی در حالی می زنند که زن نشسته و لباسهای او به بدنش بسته باشد .

ماده 101 – مناسب است که حاکم شرع مردم را از زمان اجراء حد آگاه سازد و لازم است عده ای از مومنين که از سه نفر کمتر نباشند در حال اجرای حد حضور يابند .

ماده 102 – مرد را هنگام رجم تا نزديکی کمر و زن را تا نزديکی سينه در گودال دفن می کنند آنگاه رجم می نمايند .

ماده 103 – هرگاه کسی که محکوم به رجم است از گودالی که در آن قرار گرفته فرار کند در صورتی که زنای او به شهادت ثابت شده باشد برای اجرای حد برگردانده می شود اما اگر به اقرار خود او ثابت شده باشد برگردانده نمی شود .

تبصره – اگر کسی که محکوم به جلد باشد فرار کند در هر حال برای اجرای حد جلد برگردانده می شود .

ماده 104 – بزرگی سنگ در رجم نبايد به حدی باشد که با اصابت يک يا دو عدد شخص کشته شود همچنين کوچکی آن نبايد به اندازه ای باشد که نام سنگ بر آن صدق نکند .

ماده 105 – حاکم شرع می تواند در حق الله و حق الناس به علم خود عمل کند و حد الهی را جاری نمايد و لازم است مستند علم را ذکر کند ، اجرای حد در حق الله متوقف به درخواست کسی نيست ولی در حق الناس اجراء حد موقوف به در خواست صاحب حق می باشد .

ماده 106 – زنا در زمانهای متبرکه چون اعياد مذهبی و رمضان و جمعه و مکانهای شريف چون مساجد علاوه بر حد موجب تعزير است .

ماده 107 – حضور شهود هنگام اجرای حد رجم لازم است ولی با غيبت آنان حد ساقط نمی شود اما با فرار آنها حد ساقط می شود .